Beroepsorganisatie NU’91, die verpleegkundigen en verzorgenden vertegenwoordigt, uit scherpe kritiek op het beleid van het huidige kabinet rond pandemische paraatheid. Volgens de organisatie worden investeringen in crisisvoorbereiding teruggedraaid, terwijl de zorgsector er structureel slechter voor staat dan voor de coronapandemie. NU’91 roept het kabinet en de Tweede Kamer op de afbouw direct te stoppen en alsnog te investeren in personeel, scholing en beschermingsmiddelen.
Voorzitter Femke Merel van Kooten stelt dat een volgende pandemie geen kwestie is van of, maar van wanneer. In dat licht beschouwt NU’91 de huidige koers van het kabinet als een weloverwogen risico dat ten koste gaat van de gezondheid van zorgprofessionals. Volgens Van Kooten worden de ervaringen en signalen van verpleegkundigen en verzorgenden niet meegenomen in beleidskeuzes, terwijl juist zij tijdens de coronacrisis als eersten de gevolgen van onvoldoende voorbereiding ondervonden.
NU’91 wijst erop dat de uitgangspositie van de zorgsector momenteel ongunstiger is dan aan het begin van de coronapandemie. Personeelstekorten zijn in de tussenliggende jaren verder opgelopen, de werkdruk is toegenomen en het ziekteverzuim blijft op een hoog niveau. Bovendien zijn er volgens de organisatie nog altijd medewerkers die arbeidsongeschikt zijn als gevolg van de belasting die zij tijdens de pandemie hebben ervaren. De sector beschikt daarmee over minder buffer om een nieuwe crisis op te vangen dan voorheen.
De kritiek van NU’91 beperkt zich niet tot de arbeidsomstandigheden van zorgprofessionals. De organisatie stelt dat een gebrekkige voorbereiding ook patiënten en kwetsbare groepen in de samenleving treft. Een slecht voorbereide zorgsector kan bij een nieuwe uitbraak sneller overbelast raken, met directe gevolgen voor de toegankelijkheid en kwaliteit van zorg. In die zin is pandemische paraatheid volgens NU’91 geen sectoraal belang, maar een maatschappelijke verantwoordelijkheid.
NU’91 vraagt het kabinet en de Tweede Kamer om de afbouw van pandemische paraatheid terug te draaien. Daarnaast pleit de organisatie voor structurele investeringen op vier terreinen: voldoende en gekwalificeerd zorgpersoneel, toegang tot scholing en bijscholing, adequate beschermingsmiddelen, en een formele rol voor zorgprofessionals in de voorbereiding op crisissituaties. Dat laatste punt, zeggenschap in crisisplanning, wordt door NU’91 nadrukkelijk naar voren geschoven als les die uit de coronapandemie getrokken had moeten worden.
Het standpunt van NU’91 markeert een groeiende spanning tussen bezuinigingsambities van het kabinet en de zorgen die leven onder zorgprofessionals over de structurele weerbaarheid van het stelsel. De discussie over pandemische paraatheid is tot nu toe relatief stil gebleven in het politieke debat, maar signalen als deze wijzen erop dat die stilte mogelijk niet lang meer aanhoudt. De vraag is niet alleen hoeveel er wordt bezuinigd, maar ook wie de rekening betaalt als een volgende crisis aantoont dat de voorbereiding tekortschoot. Zorgprofessionals vrezen dat het antwoord op die vraag opnieuw bij hen komt te liggen.
Bron: Persbericht NU’91 (nu91.nl), gepubliceerd op 3 maart 2026.
Blijf up-to-date van al het nieuws binnen de kraamzorg
